Rzęsistek pochwowy

Trichomonas vaginalis, czyli Rzęsistek pochwowy,  jest jednokomórkowym pasożytem bytującym w drogach moczowo-płciowych człowieka, który wywołuje chorobę nazywaną rzęsistkowicą narządów płciowych i moczowych o przebiegu ostrym lub przewlekłym.

 

Objawy

Zarażone rzęsistkiem kobiety skarzą się na obfite upławy o nieraz zielonkawym zabarwieniu, świąd i pieczenie w okolicy krocza i w pochwie. U mężczyzn ok. 5 razy częstsze niż u kobiet jest zakażenie bezobjawowe – ok 50% zarażonych mężczyzn nie zgłasza żadnych objawów. Natomiast pozostali skarżą się na świąd, pieczenie, kłucie i bóle wzdłuż przebiegu cewki moczowej oraz obecność obfitszej niż zwykle wydzieliny z narządów płciowych.  U obu płci okolice moczowo-płciowe mogą być zaczerwienione i obrzęknięte, może także wystąpić częstsze niż zwykle oddawanie moczu.

 

Diagnostyka

Rozpoznanie opiera się na zidentyfikowaniu właściwych dla zarażenia rzęsistkiem objawów klinicznych oraz badaniu mikroskopowym. Już w badaniu ginekologicznym lekarz może zobaczyć charakterystyczny dla infekcji obraz i wysunąć podejrzenie rzęsistkownicy: np. zaczerwienienie i obrzęk ścian pochwy, rozsiane „truskawkowe” zmiany szyjki macicy i inne.  Jednak 100% rozpoznanie daje dodatni wynik badania mikroskopowego. Lekarz pobiera wymazy z szyjki macicy, tylnego sklepienia i ścian pochwy oraz cewki moczowej. Następnie specjalnie przygotowane próbki są oglądane i oceniane pod mikroskopem.

Inną metodą, jednak rzadko stosowaną, są hodowle komórkowe na specjalnych podłożach.

 

Leczenie

W leczeniu rzęsistkownicy stosuje się antybiotykoterapię według zaleceń lekarza. Najczęściej stosuje się pochodne 5-nitrimidazolu np. metronidazol, tinidazol. W przypadku osób aktywnych seksualnie leczenie powinno dotyczyć także partnerów seksualnych. Należy pamiętać, że każda antybiotykoterapia zaburza skład mikrobioty, czyli mikroorganizmów (głównie bakterii), naturalnie występujących w przewodzie pokarmowym. Żeby uniknąć przykrych konsekwencji leczenia antybiotykami, do których należą m.in. biegunki, należy stosować probiotyki, czyli tzw. „dobre bakterie”.

 

 

Profilaktyka

  • Niezbędne jest dbanie o czystość bielizny, pościeli oraz urządzeń sanitarnych, z których korzystają inne osoby oraz nieużywanie wspólnych ręczników, aby uniknąć rozprzestrzeniania się rzęsistka.
  • Pomocne w dbaniu o higienę rąk są popularne środki odkażające w postaci podręcznych żeli, które można bezpiecznie stosować, celem zmniejszenia ryzyka przenoszenia drobnoustrojów.
  • Zarażenie rzęsistkiem następuje najczęściej w czasie stosunku płciowego, dlatego w razie wykrycia rzęsistka ważne jest leczenie obojga partnerów seksualnych, nawet jeśli nie zgłaszają charakterystycznych objawów. Podczas leczenia należy powstrzymać się od współżycia.
Objawy

Zarażone rzęsistkiem kobiety skarzą się na obfite upławy o nieraz zielonkawym zabarwieniu, świąd i pieczenie w okolicy krocza i w pochwie. U mężczyzn ok. 5 razy częstsze niż u kobiet jest zakażenie bezobjawowe – ok 50% zarażonych mężczyzn nie zgłasza żadnych objawów. Natomiast pozostali skarżą się na świąd, pieczenie, kłucie i bóle wzdłuż przebiegu cewki moczowej oraz obecność obfitszej niż zwykle wydzieliny z narządów płciowych.  U obu płci okolice moczowo-płciowe mogą być zaczerwienione i obrzęknięte, może także wystąpić częstsze niż zwykle oddawanie moczu.

Follow by Email